πάμε μπροστά

Πέμπτη

21

Μάιος 2015

0

ΣΧΟΛΙΑ

Ένα συγγνώμη που δεν ήρθε ποτέ, η απόφαση αποκατάστασης του μνημείου και… αρχειακό υλικό της οικογένειας Πολίτη

Δημοσιεύτηκε από , Κατηγορία Αρχεία, Αρχεία βίντεο, Γλυπτική, Ηχητικά, Λαμπάκης Ευάγγελος, Μέγκουλας Γιώργος, Πολιτισμός, Συνεντεύξεις, Φωτογραφίες/Γραφικά

Τους... skaters της παραλίας κατηγορεί ο κ. δήμαρχος για τα... χτυπήματα στο γλυπτό των Βισβίζηδων που τον ανάγκασαν να το... γυαλίσει (!!!)

Τους… skaters της παραλίας κατηγορεί ο κ. δήμαρχος για τα… χτυπήματα στο γλυπτό των Βισβίζηδων που τον ανάγκασαν να το… γυαλίσει (!!!)

Η υπόθεση του “γυαλίσματος” του ηρώου των Βισβίζηδων στην πλατεία του φάρου της Αλεξανδρούπολης ενοχλεί τον κ. δήμαρχο γιατί είναι από τις λίγες φορές που:

  • η αυθαιρεσία των πράξεών του αποδεικνύεται εκ του εκθαμβωτικού τους αποτελέσματος,
  • δεν μπορεί να επιρρίψει το φταίξιμο σε συμβούλους, μυστικοσυμβούλους, αντιδημάρχους, επιτροπές, κακή ενημέρωση, γιατί πολύ απλά δε συμβουλεύτηκε κανέναν,
  • είναι και νομικά υπεύθυνος γιατί παρενέβη “εικαστικά” στην πνευματική ιδιοκτησία ενός καλλιτέχνη καταστρέφοντας το προστατευτικό εξωτερικό ορειχάλκινο περίβλημα του έργου και αλλοιώνοντας την αρχική του, εδώ και 28 χρόνια, εμφάνιση.

Ο κ. δήμαρχος έχει δίκιο ότι η ζημιά που άθελά του προκάλεσε στο γλυπτό δεν είναι ανεπανόρθωτη. Και με ένα απλό συγγνώμη θα είχε την κατανόηση όλων μας. Αποδείχθηκε όμως εξαιρετικά δύσκολο να το ζητήσει από τον καλλιτέχνη, το σύλλογο Αινιτών και τους συνδημότες του… Δεν κατηγορείται για άγνοια, αυτή είναι φυσική για όλους μας, αλλά υπερβάλλοντα ζήλο και αυθαιρεσία στη βεβιασμένη προσπάθειά του να καλλωπίσει (δωρεάν) το ηρώο της πόλης μας, εν όψει της επίσκεψης του υπουργού κ. Καμμένου στην Αλεξανδρούπολη, χωρίς πρώτα να συμβουλευτεί ειδικούς ή να ενημερώσει τα θεσμικά όργανα του δήμου όπως την “Επιτροπή Περιβάλλοντος και Αισθητικής”…

Ευάγγελος Λαμπάκης - Ένα συγγνώμη που δεν εκστομίστηκε ποτέ...

Ευάγγελος Λαμπάκης – Ένα συγγνώμη που δεν εκστομίστηκε ποτέ… (βασισμένη σε γελοιογραφία του κ. Κώστα Μητρόπουλου στα Νέα, 17/10/2008 – δείτε την πρωτότυπη εδώ)

Αντίθετα, ο κ. Δήμαρχος με ραδιοφωνική του συνέντευξη στο Δημήτρη Κολιό την Τρίτη 19/5/2015 εμφανίστηκε αμετανόητος. Με την αυθαίρετη εικαστική του επέμβασή (που βάφτισε ως γυάλισμα/συντήρηση) στο έργο του κ. Μέγκουλα έχει και ποινικές ευθύνες βάσει του νόμου πνευματικής ιδιοκτησίας, ο γλύπτης όμως αν και βαθύτατα προσβεβλημένος δε φαίνεται διατεθειμένος να προχωρήσει το θέμα νομικά. Επιμένει ότι δεν υπήρξε καμία ζημιά στο άγαλμα, και ότι “με μία μικρή πατίνα” “αλοιφή” θα επανέλθει στην αρχική του μορφή :-) Η ζημιά μπορεί να αποκατασταθεί, το κόστος της αυθαιρεσίας του όμως θα το επιβαρυνθούν οι δημότες… Τέλος, βγάζει και γέλιο πληροφορώντας το δημοσιογράφο ότι “ο κ. Μέγκουλας κατάλαβε ότι αυτοί όλοι που τον πήραν τηλέφωνο ήταν αντιπολίτευση”… Η πλήρης απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών και της λογοδοσίας που ως αιρετός θα έπρεπε να επιζητεί… Ενημερώνω τον κ. δήμαρχο ότι από το πρώτο μου τηλέφωνο στον κ. Μέγκουλα τον πληροφόρησα ποιος είμαι, πού γράφω και ότι ασκώ κριτική και έλεγχο στο έργο του, ενώ τον στήριξα έντονα στην προεκλογική περίοδο του Μάη 2014 γιατί πίστευα (και πιστεύω) ότι ήταν η καλύτερη υποψηφιότητα από τις διαθέσιμες για την πόλη μας.

Τη Δευτέρα 18/5/2015 το απόγευμα μίλησα με την πρόεδρο του συλλόγου “Ελληνομουσείο Αίνου” κ. Στέλλα Κλαδαρά. Αν και στην πρώτη μας τηλεφωνική συνομιλία μου είπε ότι παλιά μέλη του συλλόγου της ανέφεραν για “γυαλισμένη” αρχική εμφάνιση του γλυπτού, στη δεύτερη επικοινωνία μας με ενημέρωσε ότι ως πρόεδρος του συλλόγου δεσμεύεται να αποκατασταθεί το έργο στην αρχική του κατάσταση υπό την επίβλεψη του ίδιου του δημιουργού του, τον κ. Γιώργο Μέγκουλα, και όχι από τρίτο συντηρητή, αποδεχόμενη εμμέσως τις βλάβες που υπέστη το άγαλμα από τις αυθαίρετες εργασίες “συντήρησης” του δημάρχου. Κλείνοντας, συμπλήρωσε ότι τη σημερινή κατάστασή του του γλυπτού τη θεωρεί ως το “πρώτο βήμα για τη συντήρηση του έργου” – θέλησε προφανώς να καλύψει το δήμαρχο κ. Λαμπάκη για την αυθαίρετη και καταστροφική επέμβαση στο μνημείο (ο ίδιος ο κ. Μέγκουλας πάντως μας είχε τονίσει ότι με ένα απλό καθαρισμό και ένα κέρωμα το άγαλμα θα ήταν εντυπωσιακό κατά την κατάθεση στεφάνου από τον υπουργό κ. Καμμένο).

Ακούστε, διαβάστε, δείτε και ενημερωθείτε… Μακάρι το μνημείο να επανέλθει γρήγορα στην αρχική του μορφή, να συντηρηθούν και τα άλλα λιγοστά υπαίθρια ορειχάλκινα γλυπτά της πόλης μαι και να μην επαναληφθούν παρόμοιες συμπεριφορές. Οι επιτροπές που ορίζει ο Καλλικράτης πρέπει επιτέλους να ενεργοποιηθούν, η βοήθειά τους στη δημοτική αρχή μπορεί να είναι ουσιαστική!

Ευχαριστώ θερμά την οικογένεια της κ. Πολίτου που μου εμπιστεύτηκε μέρος του οικογενειακού τους αρχείου από τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για να το σκανάρω και να το αναρτήσω και την κ. Στέλλα Κλαδαρά για τη σημερινή (21/5) μας συνομιλία, είμαι σίγουρος ότι θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να αποκατασταθεί η βλάβη και να επανέλθει το γλυπτό στην αρχική του κατάσταση.

==============

Δευτέρα 18/05/2015 08:45 Maximum FM – Συνέντευξη δημάρχου κ. Ευάγγελου Λαμπάκη

Δημήτρης Κολιός: Τώρα, για πέστε μου κ. Δήμαρχε, γιατί πολύς ο λόγος και ήθελα να σας ακούσω, εσάς να ακούσω…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Παρακαλώ…
Δημήτρης Κολιός: Εεε… Με το μνημείο των Βισβίζηδων…
Βαγγέλης Λαμπάκης: [γέλια]
Δημήτρης Κολιός: …μ’ αυτή τη λάμψη την εκτυφλωτική…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Ναι… [γέλια]…
Δημήτρης Κολιός: Τι συμβαίνει;
Βαγγέλης Λαμπάκης: Λοιπόν… Κατ’ αρχήν δέχθηκα ένα απίθανα βόρβορο, έναν απίθανα οχετό, και μάλιστα εξυβρίσεις και συκοφαντίες. Δηλαδή μου είπαν ότι είμαι κιτς, ότι είμαι παλαβός, διάφορα πράγματα τέτοια. Αυτοί οι οποίοι όμως θεσμικά μου το είπαν θα υποστούν τις συνέπειες γιατί από εδώ και πέρα δεν μπορώ να τα αφήνω αυτά έτσι.
Δημήτρης Κολιός: Δηλαδή, δηλαδή…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Δηλαδή, δηλαδή, δηλαδή… Αυτό το σύμπλεγμα είχε πληγεί σε διάφορα σημεία του και είχε φανεί μάλιστα από κάτω ένα άλλο στρώμα, αυτό που ήταν από το 1987. Απευθύνθηκα λοιπόν στο στρατηγό και είπα αν υπάρχει κανείς εκεί πέρα ο οποίος μπορεί να μας διορθώσει αυτά τα πράγματα. Η διόρθωση μπορούσε να γίνει, δεν μπορούσαν να βαφούν τα σημεία εκείνα που είχε πληγωθεί, δε γίνονται με βαφή αυτά, γιατί αυτό έγινε με πατίνα το ’87 και πήρε τη μορφή αυτή σιγά σιγά στο πέρασμα του χρόνου.
Δημήτρης Κολιός: Μάλιστα…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Α… μου λέει “το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το τρίψουμε και να το φέρουμε στην αρχική του μορφή”.
Δημήτρης Κολιός: Ωραία.
Βαγγέλης Λαμπάκης: “Κάντε το”. Το κάνω και βγαίνει αυτό το οποίο υπήρχε στην αρχική του μορφή.
Δημήτρης Κολιός: Ωραία.
Βαγγέλης Λαμπάκης: Έτσι καταφέραμε…
Δημήτρης Κολιός: Αυτό είναι… Στην αρχική του μορφή αυτό είναι…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Η αρχική του μορφή έτσι ήταν…
Δημήτρης Κολιός: …το χρυσούν…
Βαγγέλης Λαμπάκης: …έτσι ήταν, μπρούντζος…
Δημήτρης Κολιός: Ναι…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Όταν λοιπόν ο κ. Μέγκουλας, με τον οποίον μίλησα ύστερα απ’ όσα συνέβησαν (σ.σ. μίλησε λίγο πριν δώσει τη συνέντευξη, το ίδιο πρωί – μετά τις ραδιοφωνικές συνεντεύξεις και των δύο το πρωί της Δευτέρας επικοινώνησα πάλι με τον κ. Μέγκουλα) γιατί παρουσιάστηκαν εδώ σε μία εφημερίδα ότι καταστρέψαμε το αυτό… Τίποτε δεν κατεστράφη… Απλά, μου λέει ο κ. Μέγκουλας, λέει: “δήμαρχε καταλαβαίνω, ίσως να μη σας ενημέρωσαν σωστά, αυτό για να μην στο πέρασμα του χρόνου, επειδή υπάρχει νάτριο από τη θάλασσα, έρχεται και έχει δημιουργήσει σε ένα-δύο-τρία χρόνια λίγο διαφορετική απόχρωση στο μάτι, λίγο διαφορετική απόχρωση στο μάγουλο”… Θα μου πείτε “κι αν δημιουργηθεί πάλι, τι χρειάζεται;” Θα μπορείς πάλι να το τρίψεις και να ‘ρθει πάλι στην αρχική του μορφή. Έτσι; “Για να μην το τρίβεις όμως συνέχεια, όπως έκανα εγώ τότε, μια ελαφρά πατίνα”, μια αλοιφή που βάζουν, “και αν θέλεις έχω και άνθρωπο εγώ που μπορώ να σου στείλω, μια ελαφρά πατίνα η οποία θα κάνει μια διαφορετική από τον μπρούντζο που έχει τώρα…”
Δημήτρης Κολιός: Αυτό το χρυσαφί, ας πούμε…
Βαγγέλης Λαμπάκης: …αυτό, “μια ελαφρά πιο σκούρα απόχρωση”. Αυτό είναι όλο! Αυτή είναι η καταστροφή που έκανε ο Λαμπάκης.
Δημήτρης Κολιός: [Γέλια]… Οπότε…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Ζήτω τα σχόλια επί τέσσερις μέρες, δηλαδή ψάχνουν να βρουν κάτι στο πρόσωπό μου για να με βάλουν όχι ένα μέτρο κάτω από τη γη, τέσσερα μέτρα κάτω από τη γη. Για όνομα του θεού!
Δημήτρης Κολιός: Δηλαδή αυτό θα επανέλθει στην προτέρα τώρα;
Βαγγέλης Λαμπάκης: Βέβαια. Κι αυτό θα το κάνουμε για να μην το τρίβουμε κάθε δυο-τρία χρόνια
Δημήτρης Κολιός: Μάλιστα…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Αυτό είναι όλο!
Δημήτρης Κολιός: Μάλιστα, μάλιστα, μάλιστα…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Ποια καταστροφή του συμπλέγματος και τι είναι αυτά που λεν. Ντροπή δηλαδή!
Δημήτρης Κολιός: Τώρα, όταν είπατε ότι αυτοί οι οποίοι, μάλλον απευθύνθηκαν σε εσάς, σας επιτέθηκαν και έχουν θεσμικό ρόλο θα υποστούν τις συνέπειες, τι εννοείτε;
Βαγγέλης Λαμπάκης: Ε ναι, δηλαδή τώρα δεν μπορεί τώρα ένας να βρίζει το δήμαρχο και να τον λέει “παλαβό”.
Δημήτρης Κολιός: Παλαβός;
Βαγγέλης Λαμπάκης: Παλαβό. Έτσι μου είπαν. Είναι γραμμένο στο, σε συγκεκριμένο διαδίκτυο προσωπικό…
Δημήτρης Κολιός: Α… στα social media εννοείτε, μάλλον στο facebook κτλ…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Μα είναι, είναι, είναι υπογεγραμμένο, έχει την υπογραφή τη δικτυακή, είναι δικό του… Όταν λοιπόν λες…
Δημήτρης Κολιός: Θα στραφείτε εναντίον του;
Βαγγέλης Λαμπάκης: Όταν λοιπόν λες Δημήτρη… Κοίταξε, έχω αντέξει τεσσεράμισι χρόνια.
Δημήτρης Κολιός: Ναι…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Πόσο ν’ αντέξω άλλο; Όταν θεσμικώς απευθύνεσαι θεσμικά στο δήμαρχο και του λες ότι “είσαι παλαβός μ’ αυτό που έκανες”, έτσι; Χωρίς να λαμβάνει υπόψη για ποιο λόγο το κάναμε και τι πραγματικά καταστροφή έχει αυτό το άγαλμα, αυτό το γλυπτό τέλος πάντων…
Δημήτρης Κολιός: …ναι, ναι…
Βαγγέλης Λαμπάκης: …εεεε, ε τότε νομίζω ότι πρέπει να προστατέψω την εικόνα μου απέναντι στους συνδημότες οι οποίοι με τιμούν, με αγαπούν, με σέβονται και με εκτιμούν. Απλό είναι το θέμα.
Δημήτρης Κολιός: Ναι… Καταλαβαίνω τι λέτε.
Βαγγέλης Λαμπάκης: Έτσι; Αν εκ του αποτελέσματος, Δημήτρη, ήμουν ένας άνθρωπος σκάρτος κι ένας δήμαρχος ο οποίος δεν φαινόταν ότι είναι ότι καλύτερο για το δήμο, θα έλεγα “πες τον και παλαβό αυτόν τον άνθρωπο, πες τον και ότι άλλο θέλεις”. Αλλά δεν μπορείς να λες, όταν εκ του αποτελέσματος φαίνονται άλλα πράγματα, να με βρίζεις έτσι γιατί δεν μπορείς να με βρεις πουθενά. Με ψάχνουν σε κάθε γωνιά να με βρουν. Πού να με βρεις; Είμαι έντιμος, είμαι παραγωγικός, έχω δύναμη ψυχής, παλεύω, ενδιαφέρομαι και ζω για τον τόπο και την αυτοδιοίκηση, ενσωματωμένος με την τοπική αυτοδιοίκηση. Αντί, τους έχω πει χίλιες φορές, “ελάτε μαζί να μπορέσουμε να συμπλεύσουμε και πείτε μου τι θέλετε κι εσείς, να το βάλω δίπλα, να το βάλω κι αν είναι καλύτερο σε κάθε περίπτωση, που παλεύουμε για να κάνουμε καλύτερο το δήμο μας, να προωθηθεί το δικό σας”. Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα. Αυτοί προσπαθούν με κατασκοπευτικό τρόπο να μου κάνουν κακό. Μα δε θα κάνεις κακό σ’ εμένα. Τώρα έχουν εγείρει όλον αυτό τον πόλεμο πέντε μέρες, έτσι, χωρίς να λάβουν υπόψη ότι δεν υπάρχει καμία καταστροφή στο άγαλμα, στο γλυπτό και ότι αυτό μπορεί να επανέλθει με μια μικρή πατίνα. Χαρά στο πράγμα! Αυτά μου τα’ πε ο κ. Μέγκουλας. Και ο άνθρωπος κατάλαβε ότι αυτοί όλοι που τον πήραν τηλέφωνο ήταν αντιπολίτευση. [σ.σ. παύση – έχασε τα λόγια του ο Δημήτρης Κολιός :-)]
Δημήτρης Κολιός: Μάλιστα…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Και δεν ψάχναν να βρουν να επαναφέρουν κάτι το οποίο μπορούσε να επανέλθει, τους ενδιέφερε να μην επανέρχεται. (σ.σ. εδώ έχει τα δίκια του, ο κ. Μιχαηλίδης μίλησε για ανεπανόρθωτη καταστροφή του γλυπτού, κάτι που δεν ισχύει. Απλά αφαιρέθηκε κάτι που δύσκολα, μεν, κοστοβόρα, δε, μπορεί όμως να ξαναπροστεθεί – ένδειξη της προχειρότητας που αντιμετώπισε ο κ. Δήμαρχος τη “συντήρηση” του έργου…) Ψάχναν να βρουν τη μη επαναφορά. Ψάχναν να βρουν καταστροφή. Δε γίνεται έτσι αντιπολίτευση, η αντιπολίτευση θέλει άλλα πράγματα. Θέλει παραγωγή ουσίας, θέλει βοήθεια προς την τοπική αυτοδιοίκηση. Ούτε εγώ είμαι ο ξερόλας και τα ξέρω όλα. Απευθύνθηκα… Ήταν άνθρωπος ο οποίος τελείωσε και είχε πτυχίο καλών τεχνών.
Δημήτρης Κολιός: Εγώ νόμιζα ότι παρασυρθήκατε λιγάκι…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Όχι, δεν παρασύρθηκα καθόλου…
Δημήτρης Κολιός: …οι επισκέψεις σας στην Αγία Πετρούπολη, ξέρετε, στην Αγία Πετρούπολη εκεί είναι εκθαμβωτικά τα μνημεία.
Βαγγέλης Λαμπάκης: Το σύμπλεγμα ήταν χτυπημένο, δεν μπορούσαμε να το βάψουμε. Να τα βάψουμε εφτά σημεία που ήταν χτυπημένο; Γινόταν; Με λαδομπογιά να το κάνουμε; Για όνομα του Θεού και της Παναγίας…
Δημήτρης Κολιός: Εντάξει, εντάξει, δε γίνονται αυτά.
Βαγγέλης Λαμπάκης: Όπως το τρίψανε εκεί στα χτυπήματα βγήκε ο μπρούντζος του.
Δημήτρης Κολιός: Μάλιστα.
Βαγγέλης Λαμπάκης: Και το κάναν… Μια πατίνα είναι, χαρά στο πράγμα… Αξίζει τον κόπο τόση αναστάτωση, αναστάτωσαν το σύλλογο των Αινιτών οι οποίοι το ’87 προσπάθησαν να γίνει τότε αυτό το σύμπλεγμα και έγινε;
Δημήτρης Κολιός: Εντάξει…
Βαγγέλης Λαμπάκης: Αναστάτωσαν όλο τον κόσμο… Να σας πω, εμένα άνθρωποι μου δώσαν το τηλέφωνο του κ. Μέγκουλα  (σ.σ. στη συνέντευξή του στη Δέλτα αποκάλυψε ότι το τηλ του κ. Μέγκουλα το πήρε από το Σύλλογο Αινιτών, δείτε το παρακάτω) λέγοντάς μου “δήμαρχε, σε κακολογούν, σε βρίζουν, σε συκοφαντούν, πάρε τηλέφωνο σε παρακαλώ στον γλύπτη να μάθουμε τι ακριβώς συμβαίνει”… Πήρα και έμαθα.

=================

Λίγο αργότερα, από το Status Radio 94,2 ο κ. Μέγκουλας διαψεύδει το δήμαρχο που έλεγε “μία πατίνα είναι, χαρά στο πράγμα, μία αλοιφή που βάζουν” :-)

Δευτέρα 18/05/2015 09:36 Status Radio – Συνέντευξη γλύπτη κ. Γιώργου Μέγκουλα

Σταύρος Αποστολίδης: Λοιπόν, πάμε τώρα στα περίεργα τα οποία συνέβησαν στην Αλεξανδρούπολη. Κανείς δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει διαφορετικά. Η αλήθεια είναι ότι το άγαλμα των Βισβίζηδων στην πλατεία του φάρου στην Αλεξανδρούπολη λαμποκοπάει. Τώρα το θέμα είναι, θα’ πρεπε να λαμποκοπάει ή όχι; Ο κύριος Γιώργος Μέγκουλας είναι, είναι ο γλύπτης, πασίγνωστος σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχει πάνω από 100 δημόσια γλυπτά αυτή τη στιγμή σε όλη την Ελλάδα, έχει δημιουργήσει, έχει φιλοτεχνήσει ο ίδιος και μεταξύ αυτών φυσικά και το άγαλμα των δικών μας, των Βισβίζηδων στην πλατεία της Αλεξανδρούπολης, στην πλατεία του φάρου. Ύστερα από την επέμβαση του δήμου, να καθαρίσει δηλαδή το γλυπτό, ο γλύπτης, ο δημιουργός του έμεινε έκθαμβος. Ο κύριος Μέγκουλας είναι στη γραμμή μας. Καλημέρα, κ. Μέγκουλα.
Γιώργος Μέγκουλας: Πολύ καλημέρα σας κ. Πασχαλίδη.
Σταύρος Αποστολίδης: Λέγομαι Αποστολίδης, θα το προτιμούσα.
Γιώργος Μέγκουλας: Αποστολίδης. Μμμ… Η ωραία Αλεξανδρούπολις…
Σταύρος Αποστολίδης: Την κάνετε ομορφότερη μ’ αυτό το άγαλμα, βέβαια. Τώρα το κάναμε και γυαλιστερό, κ. Μέγκουλα, έγινε… αστραφτοκοπάει που λέει και ο δήμαρχος…
Γιώργος Μέγκουλας: Είδα τις φωτογραφίες και πραγματικά είχα έκπληξη επ’ αυτού.
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι.
Γιώργος Μέγκουλας: Ε… Έχω την εντύπωση πάντως ότι δεν έγινε κακόβουλα η οποιαδήποτε πράξη…
Σταύρος Αποστολίδης: Ε προφανώς και δεν έγινε… Αλίμονο…
Γιώργος Μέγκουλας: Καλοπροαίρετα νομίζω ότι έπραξε ο δήμαρχος, απλά δε γνώριζε ο άνθρωπος.
Σταύρος Αποστολίδης: Τι ακριβώς δηλαδή εεεε… συνέβη και πού εντοπίζετε εσείς το κακό, εξηγήστε μας.
Γιώργος Μέγκουλας: Εγώ δε γνωρίζω πώς και γιατί έγινε, δε μπορώ να επεισέλθω σε αυτό. Το μόνο που έχω να σας πω είναι ότι είναι ένα όμορφο έργο, πανελλαδικά. Είναι ένα μνημείο το οποίο μνημονεύει ένα συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός των Βισβίζηδων. Το έργο αυτό έγινε, όπως γνωρίζετε προφανώς, με μία πατίνα συγκεκριμένη για κάποιους τεχνικούς λόγους και αισθητικούς
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι… Όταν λέμε πατίνα τι ακριβώς εννοούμε; Γιατί δεν είμαστε όλοι ειδικοί κ. Μέγκουλα…
Γιώργος Μέγκουλας: Α… ναι, με συγχωρείτε, βεβαίως…
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: Τα ορειχάλκινα έργα τα οποία χυτεύονται με έναν πανάρχαιο τρόπο τεχνικό, είναι η λεγόμενη μέθοδος του κεριού, δε θα επεισέλθω στα τεχνικά…
Σταύρος Αποστολίδης: …Ναι, ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: …όμως θα ήθελα να σας πω ότι όταν χυτευτεί ο ορείχαλκος στη συνέχεια μία από τις εργασίες που γίνονται είναι η όσμωση ή πατίνα, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο από μία οξείδωση, τεχνική οξείδωση του μετάλλου έτσι ώστε να προστατεύεται κατ’ αρχήν το μέταλλο ως μέταλλο, και επίσης να του δίνουμε ένα χρώμα, αν θέλετε, μετάλλου πάλι το οποίο χρώμα αυτό να παραμένει στο διηνεκές έτσι ώστε να μην οξειδώνεται το έργο ανεξέλεγκτα.
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα. Το οξειδώνετε δηλαδή επίτηδες για να μην οξειδωθεί περισσότερο;
Γιώργος Μέγκουλας: Δεν είναι μόνο… Η οξείδωση αυτή επειδή γίνεται με θερμαινόμενη μέθοδο, σκεφτείτε ότι λιώνει το ίδιο το μέταλλο στην εξωτερική του επιφάνεια, δηλαδή δημιουργεί ένα δέρμα
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα… Το οποίο το προστατεύει…
Γιώργος Μέγκουλας: … το οποίο δέρμα αυτό είναι σα να λέμε ένα δέρμα προστασίας.
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα. Αυτό το πράγμα τώρα με την επέμβαση που έγινε από τον δήμο και από τους στρατιώτες που το “φρόντισαν” εντός εισαγωγικών, έχει καταστραφεί;
Γιώργος Μέγκουλας: Αυτό λοιπόν προφανώς έγινε με μηχανικό τρόπο, αν κατάλαβα καλά. Δε το γνωρίζω βέβαια, θα ήθελα να μάθω για να καταλάβω κιόλας τι έχει γίνει.
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: …Ε… Έχει αλλοιώσει αυτή την εξωτερική επιφάνεια.
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι, έχει καταστρέψει δηλαδή αυτό τον τρόπο προστασίας, αυτό δε λέτε;
Γιώργος Μέγκουλας: Ε… καταστρέψει… Αλλοιώσει. Μη χρησιμοποιούμε λέξεις εεεε… υπερβολικές…
Σταύρος Αποστολίδης: Καλά, εντάξει. Είναι διορθώσιμο, διορθώνεται αυτό αλήθεια σήμερα;
Γιώργος Μέγκουλας: Βεβαίως διορθώνεται. Αυτή τη στιγμή έχετε ένα έργο όπως βγήκε από το χυτήριο. Πρέπει λοιπόν να ξαναεπανέλθει στην ας πούμε αρχική του μορφή, με τον τρόπο αυτό που σας είπα.
Σταύρος Αποστολίδης: Θυμάστε πότε το φτιάξατε αυτό το άγαλμα, πότε το δημιουργήσατε, κ. Μέγκουλα;
Γιώργος Μέγκουλας: Ήτανε στις αρχές του ’80, εεε… αν θυμάμαι καλά έγινε…, έχω βεβαίως τα αρχεία απλώς δεν έψαξα να τα βρω, έγινε με το σύλλογο Αινιτών και με πρόεδρο την κ. Πολίτη, αν θυμάμαι καλά.
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα, τη Δέσποινα Πολίτου η οποία συγχωρέθηκε…
Γιώργος Μέγκουλας: Δέσποινα Πολίτου, ακριβώς, ακριβώς, η οποία ήτανε μία ευπρεπέστατη κυρία…
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι, βεβαίως… Θέλω να σας πω πως ήταν και συγγενής μου.
Γιώργος Μέγκουλας: … και τη συνδρομή της οικογένειας Βισβίζη, συγκεκριμένα της κυρίας Δόμνας Δοντά-Βισβίζη.
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι, ναι, ναι. Μάλιστα. Λοιπόν, βέβαια όλα αυτά κ. Μέγκουλα συνέβησαν όπως είπατε τη δεκαετία του ΄80. Από τότε μέχρι σήμερα το άγαλμα αυτό συντηρήθηκε καθόλου, το γλυπτό;
Γιώργος Μέγκουλας: Από τη μεριά τη δικιά μου, απ’ ότι γνωρίζω όχι.
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι. Έχετε πει χαρακτηριστικά ότι θα μπορούσατε ίσως να προσφέρετε τις υπηρεσίες σας στο δήμο της Αλεξανδρούπολης, αν θεωρεί ο δήμος ότι θα’ πρεπε να συντηρήσει…
Γιώργος Μέγκουλας: Βεβαίως…
Σταύρος Αποστολίδης: …το άγαλμα. Θα το κάνετε δωρεάν, αλήθεια;
Γιώργος Μέγκουλας: Ε… ακούστε. Εγώ προσωπικά τη συμβουλή μου, βεβαίως μπορώ να τη δώσω δωρεάν. Όμως, οι άνθρωποι οι οποίοι θα έρθουν να εργαστούν εκεί αμφιβάλλω αν θα κάνουν εργασίες δωρεάν, διότι είναι άνθρωποι εξειδικευμένοι, εργάζονται σε αποκλειστικά, συγκεκριμένα καλλιτεχνικά χυτήρια και δυστυχώς στον τόπο μας υπάρχουν πάρα πολύ λίγα, δηλαδή μετρημένα στο ένα χέρι.
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα.
Γιώργος Μέγκουλας: Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι έχουν τα μαγαζιά τους, έχουν τα εργαστήριά τους, δε νομίζω να θελήσουν να έρθουν, όπως καταλαβαίνετε, χωρίς αμοιβή.
Σταύρος Αποστολίδης: …που έχετε μια εκτίμηση, προφανώς, για το ύψος του κόστους αυτής της επέμβασης που θα απαιτούνταν;
Γιώργος Μέγκουλας: Δε μιλάμε για τεράστια κεφάλαια, δεν μπορώ να σας απαντήσω αυτή τη στιγμή διότι δεν έχω έρθει σε επαφή με τους ίδιους τους τεχνίτες για να συζητήσω επ’ αυτού.
Σταύρος Αποστολίδης: Εάν λοιπόν όπως λέτε η προστασία αυτή που έχει το άγαλμα αλλοιώθηκε, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προκαλέσει και μεγαλύτερες βλάβες στο βάθος του χρόνου στο συγκεκριμένο γλυπτό;
Γιώργος Μέγκουλας: Εάν παραμείνει ως έχει, ναι.
Σταύρος Αποστολίδης: Δηλαδή; Τι μπορεί να πάθει;
Γιώργος Μέγκουλας: Ε… κοιτάτε. Το πρώτο πράγμα που θα συμβεί, επειδή βρίσκεστε και σε… το έργο είναι τοποθετημένο δίπλα στη θάλασσα…
Σταύρος Αποστολίδης: …στην παραλία, ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: …εεε, το νάτριο της θαλάσσης, το αλάτι ας πούμε, το οποίο μεταφέρεται υπό μορφή οξυγόνου, πλέον, στην παραλία, εκεί στο χώρο αυτόν…
Σταύρος Αποστολίδης: …ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: …οξειδώνει το μέταλλο και θα αρχίσει να το πατινάρει πλέον η ίδια η φύση. Όμως το πατινάρισμα που θα κάνει, θα μπορεί ενδεχομένως να κάνει ένα μπάλωμα ελαφρώς μπλε στο ένα μάτι και στο άλλο μάτι να γίνει ελαφρώς πράσινο…
Σταύρος Αποστολίδης: …Μάλιστα…
Γιώργος Μέγκουλας: …με αποτέλεσμα, όπως καταλαβαίνετε, να δημιουργηθεί πλέον, ναι μεν η φόρμα δε θα αλλοιωθεί, δεν αλλοιώνεται, αλλά θα αλλοιωθεί η όψη…
Σταύρος Αποστολίδης: …Πάντως εσείς…
Γιώργος Μέγκουλας: …η οποία όψη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα γίνει.
Σταύρος Αποστολίδης: …Σε πολύ σύντομο; Σε ποιο χρονικό διάστημα δηλαδή εκτιμάτε; Μέσα στο χρόνο;
Γιώργος Μέγκουλας: Αν όχι μέσα στο πρώτο εξάμηνο, εγώ που γνωρίζω, θα δείτε ότι ήδη, πόσον καιρό έχει γίνει αυτό;
Σταύρος Αποστολίδης: Ε… απ’ όσο ξέρω κανένα δεκαήμερο, δεκαπενθήμερο…
Γιώργος Μέγκουλας: Στο δεκαήμερο πάντως σας διαβεβαιώ ότι αυτή η γυαλάδα έχει φύγει.
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα…
Γιώργος Μέγκουλας: Μέσα στις δέκα ημέρες δηλαδή, η γυαλάδα η ίδια θα πρέπει να έχει αρχίσει να θαμπώνει…
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι… Επίσης, πέστε μου κάτι τελευταίο σας παρακαλώ. Έγινε ποτέ κάποια προσπάθεια επικοινωνίας από το δήμο μαζί σας; Σας ζήτησαν ποτέ τη βοήθειά σας;
Γιώργος Μέγκουλας: Όχι, όχι. Σε ότι… Προ του γεγονότος, βέβαια, έτσι;
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι.
Γιώργος Μέγκουλας: Όχι, όχι. Δεν έχει γίνει. Και δεν είχα, δεν είχα επικοινωνία. Λυπάμαι γι’ αυτό γιατί ξέρετε, για μένα τα έργα που δημιουργώ είναι, είναι παιδιά μου όπως καταλαβαίνετε.
Σταύρος Αποστολίδης: Απολύτως καλά.
Γιώργος Μέγκουλας: Εε… Λειτουργώ καθαρά σα δημιουργός. Και όταν κάνω ένα μνημείο, βεβαίως, όπως έλεγα και κάποτε, το μνημείο είναι να μας φέρνει στη μνήμη ένα γεγονός συγκεκριμένο
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα…
Γιώργος Μέγκουλας: …για να είναι πετυχημένο. Όμως πάνω απ’ όλα πρέπει να είναι άγαλμα, δηλαδή αυτός που θα το βλέπει πρέπει να αγάλλεται
Σταύρος Αποστολίδης: Σωστό…
Γιώργος Μέγκουλας: …να ευχαριστιέται. Και νομίζω ότι και αυτό το έργο έγινε στη δεκαετία του ’80, καθορίζει την εποχή εκείνη, του ’80, ένα ιστορικό γεγονός που έγινε το 1800.
Σταύρος Αποστολίδης: Κύριε Μέγκουλα, το άγαλμα αυτό, το γλυπτό χρειάζεται, χρειάζεται μια συγκεκριμένη, σε μια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια συντήρηση, σε τακτά χρονικά διαστήματα; Και τέτοιες οδηγίες όταν το παραδώσατε στο δήμο Αλεξανδρούπολης δώσατε αλήθεια;
Γιώργος Μέγκουλας: Ακούστε να δείτε. Όλα τα έργα, βεβαίως εμείς νομίζουμε, οι δημιουργοί νομίζουμε ότι όλος ο κόσμος γνωρίζει. Μεγάλο λάθος. Εεε.. ίσως να είναι και λάθος δικό μου που δεν επικοινώνησα κι εγώ με το δήμο, να του πω πού βρίσκεται το έργο, αν έχει κάποια graffiti επάνω, γιατί ξέρετε οι βανδαλισμοί γίνονται…
Σταύρος Αποστολίδης: Ε καλά, κλασικά… Δυστυχώς…
Γιώργος Μέγκουλας: Εεε… να κάνουμε κάποια μικροσυντήρηση. Αυτό δεν έχει γίνει.
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: Δεν έχει γίνει.
Σταύρος Αποστολίδης: Ωστόσο, χρειάζεται κάτι τέτοιο σε τακτά χρονικά διαστήματα, για όλα σας τα γλυπτά υποθέτω.
Γιώργος Μέγκουλας: Ναι, στα ορειχάλκινα έργα κάθε πενταετία, δεκαετία κανονικά πρέπει να γίνεται μία ανακαίνιση του μετάλλου, θα έλεγα, ένα φρεσκάρισμα ας πούμε. Το οποίο δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο. Τώρα όμως που έχει γίνει αυτή η παρέμβαση….
Σταύρος Αποστολίδης: Ναι…
Γιώργος Μέγκουλας: …εδώ είναι η διαφορά, τώρα που έχει γίνει αυτή η παρέμβαση δυστυχώς πρέπει να γίνουνε κάποιες πιο σοβαρές εργασίες για να επανέλθει πάλι η πατίνα στο ίδιο, όπως ήταν πριν δηλαδή.
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα, κατανοητό. Σας ευχαριστούμε πολύ κύριε Μέγκουλα.
Γιώργος Μέγκουλας: Και εγώ θα πρότεινα, σ’ εσάς τώρα ως δημοσιογράφος αλλά και στη δημοτική αρχή, να μην το αφήσει έτσι διότι όπως σας είπα δυστυχώς θα αρχίσει να αλλοιώνεται διαφορετικά και θα χάσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα την υφή του
Σταύρος Αποστολίδης: Μάλιστα… Καλή σας ημέρα, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Γιώργος Μέγκουλας: Κι εγώ χάρηκα. Πολλά χαιρετίσματα στην Αλεξανδρούπολη και πολύ θα ήθελα σύντομα να έρθω πάλι να δώσω και ιδέες, γύρω από το χώρο μου τουλάχιστον.
Σταύρος Αποστολίδης: Βεβαίως, σας ευχαριστούμε.
Γιώργος Μέγκουλας: Κι εγώ, να είστε καλά, γεια σας.

[Κλείνει το τηλέφωνο]

Σταύρος Αποστολίδης: Γυάλισε το μάτι της Δόμνας Βισβίζη. Πάντως εγώ έχω να σας πω πως όταν το πρωτοείδα το άγαλμα έτσι καθαρό, γυαλισμένο, το χάρηκα ο αδαής, έτσι; Λέω “κοίταξε να δεις, καθάρισε η Βισβίζη ρε παιδί μου”! Που να ξέρω όμως ο μπαστουνόβλαχος ότι αυτά τα πράγματα δε γίνονται έτσι [γέλια]. Τι να κάνουμε τώρα δηλαδή… Και τι μας είπε ο κύριος Μέγκουλας; Ότι μετά από ένα εξάμηνο όλο αυτό που σήμερα ίσως σε κάποιους να άρεσε θα’ ναι χειρότερο απ’ όσο ήταν πριν γίνει η επέμβαση… Πέστε ρε παιδί μου ότι έχετε ένα πρόβλημα με την καρδιά σας, έτσι; Πού θα πάτε; Θα πάτε σε καρδιολόγο. Τι, θα πάτε σε ηλεκτρολόγο; Υπάρχει τέτοια περίπτωση; Ρε Θανάση ηλεκτρολόγε; Έχω ένα πόνο εδώ. Τι λες να είναι; Ο ηλεκτρολόγος το πολύ πολύ να σου αλλάξει τις ασφάλειες…

==================

Στρογγυλεύει τις γωνίες η πρόεδρος του συλλόγου “Ελληνομουσείο Αίνου”, κ. Στέλλα Κλαδαρά – Απορημένος και πικραμένος ο γλύπτης κ. Γιώργος Μέγκουλας

Η κ. Στέλλα Κλαδαρά εμφανίστηκε ως προσκεκλημμένη στην εκπομπή “Καθημερινά Μαζί” του Θανάση Τσολάκη την Τρίτη 19/5/2015. Στο τέλος της συνέντευξής της μίλησε για “πρώτο στάδιο” στην “αποκατάσταση/συντήρηση” του μνημείου ενώ δεσμεύτηκε τις εργασίες αυτές να επιβλέψει ο δημιουργός του, κ. Μέγκουλας.

Ολόκληρη η συνέντευξή της, στην οποία μιλά για το σύλλογο “Ελληνομουσείο Αίνου”, εδώ:

Στην ίδια εκπομπή, λίγο αργότερα μίλησε ο γλύπτης κ. Μέγκουλας. Ο κ. Μέγκουλας (γελώντας) είπε ότι “με μεγάλη μου έκπληξη είδα το έργο έχει γυαλιστεί όπως θα έβγαινε από το χυτήριο, κάτι που δεν είθεισται ούτε από αισθητικής πλευράς αλλά ούτε από τεχνικής πλευράς“…  ενώ συνέχισε λέγοντας: “Βεβαίως αυτό εμένα προσωπικά με θίγει, όπως καταλαβαίνετε γιατί η κάθε δημιουργία είναι ένα παιδί μου…” Θυμήθηκε ότι είχε κάνει μία πολύ καλή αγκίστρωση του αγάλματος στο βάθρο και αν χρειαστεί να απομακρυθεί ίσως να προκληθούν φθορές, θα προσπαθήσει οι εργασίες αποκατάστασης να γίνουν επιτόπου.

Αμετανόητος ο δήμαρχος, μιλά για απλή διαδικασία επαναφοράς στην αρχική κατάσταση με “ελαφριά αλοιφή πατίνα” :-)

Την Τρίτη 19/5/2015 ο κ. Λαμπάκης εμφανίστηκε για δεύτερη φορά (μετά τη θριαμβευτική του εμφάνιση στο ΘράκηΝΕΤ στις 13/5) με το ίδιο, αλαζονικό και ειρωνικό βλέμμα, μας πληροφόρησε ότι “το άγαλμα όταν βγήκε το ’87 ήταν έτσι” (!!! βγαίνοντας από το χυτήριο, ναι, από το εργαστήριο του καλλιτέχνη όχι!), ότι ο κ. Μέγκουλας το “επάλειψε με μία αλοιφή/πατίνα” για να μην οξειδώνεται (!!!)… Δυστυχώς ο κ. δήμαρχος έχει ακόμα την αίσθηση ότι αφαίρεσε το αποτέλεσμα της επεξεργασίας του γλυπτού με ενός είδους αλοιφή :-) (στη συνέχεια άρχισε τα γνωστά… ότι η αντιπολίτευση δε θα τον βρει… πουθενά…).  Σύμφωνα με τον κ. Λαμπάκη, “με μία επάλειψη πατίνας, μια αλοιφή” θα γίνει πάλι όπως ήταν το 1987 :-)

Ίσως να μη χρειάζεται τελικά η παρουσία του κ. Μέγκουλα, ίσως ο κ. δήμαρχος να έχει ήδη έτοιμο το προϊόν που θα αποκαταστήσει τη βλάβη που προκάλεσε ο ίδιος, με μία απλή επάλειψη-μασάζ του γλυπτού:

Κρέμα πατίνα για γλύπτες από τη L' Ambakis - Επαναστατικό προϊόν, επαναφέρει με απλή επάλειψη τα τριμμένα ορειχάλκινα γλυπτά στην... αρχική τους, τεχνητά οξειδωμένη κατάσταση. Τέρμα η θέρμανση με προπάνιο με θερμοκρασίες 400 βαθμών, τέρμα οι ειδικοί πατιναδόροι και τα οξέα, τέρμα η μεταφορά σε χυτήριο για τη συντήρηση των έργων, τέρμα ο λειωμένος ορείχαλκος που μπορεί να λερώσει τα μαρμάρινα έδρανα των αγαλμάτων!

Κρέμα πατίνα από τη L’ Ambakis – Επαναστατικό προϊόν για γλύπτες και συντηρητές ορειχάλκινων γλυπτών, επαναφέρει με απλή επάλειψη τα τριμμένα ορειχάλκινα γλυπτά στην… αρχική τους, τεχνητά οξειδωμένη κατάσταση. Τέρμα η θέρμανση με προπάνιο με θερμοκρασίες 400 βαθμών, τέρμα οι ειδικοί πατιναδόροι και τα οξέα, τέρμα η μεταφορά σε χυτήριο για τη συντήρηση των έργων, τέρμα ο λειωμένος ορείχαλκος που μπορεί να λερώσει τα μαρμάρινα έδρανα των αγαλμάτων! Προϊόν βραβευμένο από το Σωματείο Ελλήνων Γλυπτών.

Στη Δέλτα Τηλεόραση ο κ. Λαμπάκης κατηγορεί τους skaters της παραλίας Αλεξανδρούπολης (!!!) για χτυπήματα στο άγαλμα τα οποία προσπάθησε να αποκαταστήσει απευθυνόμενος (από συνήθεια, ίσως) στον κ. μέραρχο, αναρωτήθηκε μάλιστα “πού να απευθυνθώ; στο χασάπη μου;”… (αντιμετώπισε δηλαδή τη συντήρηση του γλυπτού όπως αντιμετωπίζει τους… καθαρισμούς ρεμάτων…)

Από το φωτογραφικό αρχείο της οικογένειας της κ. Πολίτου

Ευχαριστώ θερμά την οικογένεια της κ. Πολίτου (και ειδικά την κ. Αγγελίδου) που μου εμπιστεύτηκε μέρος του οικογενειακού της αρχείου για να το σκανάρω και να το αναρτήσω. Με τις παρακάτω φωτογραφίες από τα αποκαλυπτήρια του μνημείου στις 24/5/1987 αποδεικνύεται ότι το γλυπτό του κ. Μέγκουλα είχε από την πρώτη μέρα το γνωστό πρασινωπό χρώμα λόγω της πατίνας που επέλεξε ο καλλιτέχνης για αισθητικούς λόγους και για την προστασία του από τις καιρικές συνθήκες και όχι το γυαλιστερό χρυσαφί χρώμα που απέκτησε μετά από το τρίψιμό του με πρωτοβουλία του δημάρχου…

Οι χειρόγραφες σημειώσεις κάτω από τις φωτογραφίες είναι από την ίδια την κ. Πολίτου. Στο τέλος παραθέτω δισέλιδο αφιέρωμα στην ίδια από το λεύκωμα με τίτλο “Η Αλεξανδρούπολη Τιμά Τους Πολίτες Της – 14 Μαΐου 2005”.

Δέσποινα Πολίτου - Ο Δήμος Τιμά Τους Πολίτες Του - Ελευθέρια 14 Μαΐου 2005

Δέσποινα Πολίτου - Ο Δήμος Τιμά Τους Πολίτες Του - Ελευθέρια 14 Μαΐου 2005

================

Δείτε και:

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *